Het was mijn tweede natuur geworden; de ander voorop zetten:
✔️ Ga jij maar eerst! Ik hoef dit niet persé.
✔️ Heb je iets nodig wat ik kan leveren, 💶 💶? Tuurlijk! En kijk maar wanneer het terugkomt!
✔️ Urenlang luisteren naar ellenlange verhalen en uiteenzettingen. No problem, mijn verhaal komt de volgende keer wel (of die keer daarna).
✔️ Wachten op de vraag die nooit komt: vertel jij eens!
✔️ Ik doe ertoe als ik de ander kan bedienen bij wat zij (mogelijk) nodig heeft.
Na afloop van deze afspraken voelde ik me compleet leeg gezogen. Ik kon er 30 jaar mijn vinger niet op leggen wat hier stelselmatig gebeurde.
Tot de pijn in mijn zitbotten overweldigend werd en ik naar binnen moest keren.
Daar kwam het besef dat ik mijn plek in de wereld niet in nam.
IK DEED HET ZELF!
Ik ging niet op mijn eigen stoel zitten.
Dat is een pijnlijke constatering. Wellicht herken je het.
Dat besef is dan precies het moment om op je eigen plek te gaan staan en te zitten op de stoel die jou het allerbeste past.
Door op je eigen stoel te gaan zitten, voelt alles natuurlijker aan. Afgestemd op jouw behoeften. Het voegt plezier toe aan je leven, want je bent heel dicht bij jezelf.
GELIJKWAARDIGHEID
Aan de voorkant regie behouden door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen energie is beter voor jezelf, maar ook fijner voor de ander. Zo blijf je samen in gesprek. Dat voelt gelijkwaardig.
LANGZAMER LEVEN
Mijn e-book Slow Living met Ayurveda gaat over bewuster kiezen voor jezelf. Iedere dag een beetje meer. Om vooral óók te genieten van de reis die je hierbij aflegt.
Waar of bij wie laat jij jezelf nog in de steek?